obok nich stoi ich córka z pionierską czerwoną chustą na szyi. Po prawej na bliższym planie kobieta patrzy na żołnierza z zabandażowaną głową pod hełmem i popycha córkę, żeby wręczyła mu bukiet róż, wierząc że jest to jej mąż, którego razem z córką spotkała po trzech latach. Za nimi znajduje się młoda kobieta w niebieskiej sukience, która z niepokojem przyciska rękę do piersi i uważnie zagląda w twarze czołgistów, szukając swojego ukochanego, a stara kobieta z szalem narzuconym na ramiona pochyla się do przodu, próbując przytulić żołnierza w hełmie. Po lewej stronie widoczny jest żołnierz z kwiatami na zdobycznym niemieckim motocyklu, który wita kobietę, a brodaty starzec patrzy na niego z ojcowską dumą. Za motocyklistą, żołnierz w furażerce wziął na ręce chłopca w niebieskiej satynowej koszuli. W grupie po prawej stronie, w cieniu, rzuca się w oczy postać bojownika radzieckiej partyzantki z pistoletem maszynowym i czerwoną opaską na rękawie, który trzyma swoją matkę za rękę. Postacią symboliczną jest widoczny po skrajnej prawej stronie obrazu mężczyzna z łopatą, który ugasił już pożary i jest pierwszym mieszkańcem Mińska, zaangażowanym w odbudowę swojego rodzinnego miasta.