Hebungspolitik (polityka podniesienia cywilizacyjnego wschodnich prowincji Cesarstwa NiemieckiegoKrzoska, Markus. „Młode wino do starych bukłaków? Stan i perspektywy badań regionalnych dotyczących historii Niemców w Polsce, w: Biblioteka, nr 16 (26), 2012, s. 9.) – niemiecka, rasistowska, kolonizacyjna polityka rzekomego podnoszenia kultury na obszarach zaboru pruskiego, przejawiająca się „promieniowaniem” kultury niemieckiej, traktowanej jako „wyższa” od słowiańskiej. Dużymi środkami finansowymi promowano (zwłaszcza w ośrodkach miejskichKujawa, Jakub, „Służba medycyny weterynaryjnej w Bydgoszczy. Historia i teraźniejszość, w: „Kronika Bydgoska, nr 32 (2010), s. 166.) na zajętych terenach niemczyznę, w tym głównie oświatę, kulturęSkutecki, Jakub, „Dwie pocztówki adresowane do Rudolfa Fockego”, w: Biblioteka, nr 20 (29), 2016, s. 127. i poczucie narodowe. Działania te prowadzono od 1894 r., czyli po powstaniu Hakaty, po krótkim okresie złagodzenia antypolskiego kursu w okresie rządów kanclerza Leo von Capriviego.