Krążownik został zamówiony w 1900 roku pod tymczasową nazwą „Großer Kreuzer B”. Zbudowany został w stoczni w Kilonii (nr stoczniowy 27). Stępkę krążownika położono w kwietniu 1900 roku, a ceremonia wodowania odbyła się 22 czerwca 1901 roku; jego matką chrzestną została księżniczka Irena, żona księcia-admirała Albrechta Wilhelma Heinricha Hohenzollerna. Nazwę otrzymał na cześć księcia-admirała Adalberta von Preußena, który był m.in. głównodowodzącym pruskiej marynarki wojennej w okresie od marca 1849 do lipca 1870 roku. Koszt budowy okrętu wyniósł 16 mln 371 tys. marek. Ukończenie jednostki nastąpiło ponad dwa lata później, z powodu dużego obciążenia stoczni budową innych okrętów.
Dane techniczne Charakterystyka ogólna mały|lewo|alt=Plany krążowników pancernych typu Prinz Adalbert|Plany krążowników pancernych typu Prinz Adalbert Okręt był krążownikiem pancernym o sylwetce podobnej do poprzedników („Fürst Bismarck” i „Prinz Heinrich”), z podniesionym pokładem dziobowym ciągnącym się aż do rufowej wieży artylerii głównego kalibru, trzema dużymi kominami i dwoma cylindrycznymi masztami. Kadłub o poprzeczno-wzdłużnym układzie wiązań podzielony był za pomocą 13 grodzi na 14 przedziałów wodoszczelnych, a dno podwójne obejmowało 60% jego długości.