Kościół został zniszczony podczas bombardowań z 8 i 9 października 1943. Zachowały się jedynie zewnętrzne mury, wyposażenie uległo całkowitej destrukcji. Z powodu dużego znaczenia budynku w regionie do odbudowy przystąpiono już w 1946 roku, zdecydowano się na dokończenie koścoła poprzez realizację kopuły. 24 listopada 1957 świątynię konsekrował abp Aloisius Muench, nuncjusz apostolski w RFN. W latach 60. wnętrze przebudowano wskutek zmian wprowadzonych przez sobór watykański II.

3 grudnia 1998 papież Jan Paweł II wyniósł kościół do godności bazyliki mniejszej, jednej z dwóch w diecezji Hildesheimu.

Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, przykryta kopułą. Do zachodniej elewacji dostawione są dwie wieże. Wyposażenie kościoła jest w większości powojenne. Za ołtarzem ustawiono 32-głosowe organy z 1973 roku, wykonane w warsztacie z Bonn. Złocone elementy, dodane w 1984 roku, mają przypominać o dawnym, barokowy wystroju kościoła. Na emporze ustawiono pozytyw z 1975 roku, a na wyposażeniu kościoła znajduje się również portatyw z roku 1990;