Od 1953 r. przedsiębiorstwo prowadziło badania w zakresie konstrukcji radionamierników oraz stacji radarowych. W wyniku tych prac powstały radionamierniki „Busola” (ros. «Буссоль») oraz ARP-6 (ros. АРП-6). Opracowano również stację radiolokacyjną Raskat (ros. РЛС «Раскат»), która została zainstalowana m.in. na lotniskach w Leningradzie, Odessie i Mariupolu. W OKB-257 powstały również systemy zautomatyzowanego sterowania urządzeniami pokładowymi samolotów, tj. DKT „Proton” (ros. Дальневосточный контейнерный терминал - ДКТ «Протон») i „Faza-13” (ros. «Фаза-13»).

W 1964 r. przedsiębiorstwo zostało instytucją nadzorującą prace nad opracowaniem i produkcją zautomatyzowanych systemów kontroli urządzeń pokładowych statków powietrznych, a w 1966 roku zostało przekształcone w LKB Zarnica (Leningradzkie Biuro Konstrukcyjne - ros. ЛКБ «Зарница»). Głównym obszarem badań i wdrożeń było opracowanie zautomatyzowanych systemów sterowania radzieckich samolotów wojskowych, tj. Su-15, MiG-25 czy Su-24. 14 lipca 1988 r., na mocy uchwały Komitetu Centralnego KPZR i Rady Ministrów ZSRR, Zarnica została przekształcona w Przemysłowe Centrum Naukowo-Techniczne „Łucz” (ros.