Władysława Andersa, z którą przeszedł przez Iran, Irak, Palestynę, Egipt aż do Włoch.
Po dotarciu do Włoch już jako podporucznik 4 Pułku Pancernego walczył w bitwie pod Monte Cassino o Ankonę, Cesano i Metauro. Został ciężko ranny w bitwie nad rzeką Savio. 19 sierpnia 1944 roku pocisk, trafiając w pomieszczenie, zabił jedenastu oficerów. Ocalał jedynie Stanisław Borek. Jego nogi były w złym stanie, ale dzięki pobytowi najpierw w szpitalu we Włoszech, a następnie w Anglii, uniknął amputacji i wyzdrowiał.
Wspierany przez ks. infułata Bronisława Michalskiego z Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii, 30 czerwca 1945 roku rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w St. Joseph's College w Up Holland. Święcenia kapłańskie przyjął 3 czerwca 1950 roku. Następnie skierowano go do pracy w Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii. Od 13 września 1950 roku pracował w Ipswich, gdzie przez trzy lata, w parafii pw. św. Stanisława Kostki, był wikariuszem. 1 września 1953 roku został proboszczem w Swindon w Polskiej Parafii Rzymskokatolickiej pw. św. Jana Pawła II. Z powodu swojego wcześniejszego wojskowego życiorysu budził w wiernych patriotyzm i zachęcał do słuchania Radia Wolna Europa. Prowadził Akcję Katolicką i drużynę harcerską. Korespondencję między ks.