Mateusza 10,39.

Według Anny Podemskiej-Kałuży, „Len nie należy do najbardziej rozpoznawalnych baśni Andersena: nigdy nie zyskał takiej popularności, jak Dzikie łabędzie, Calineczka, Dziewczynka z zapałkami, Księżniczka na ziarnku grochu czy Królowa Śniegu. Nie jest wprawdzie uznawany za arcydzieło literatury dla dzieci, ale zajmuje poczesne miejsce w zbiorach baśni, obok takich znanych tekstów, jak Słowik, Ołowiany żołnierzyk czy Nowe szaty cesarza. Chociaż utwór ten nie stał się ikoną literatury dla dzieci, jest jednym z najpiękniejszych tekstów”. Według badaczki, utwór ten „wzbudza wiele pozytywnych emocji w dzieciach i dorosłych”, a jego uniwersalnym przesłaniem, w kontekście opisu cyklu życiowego rośliny, od jej czasu od narodzin do śmierci, jest „konieczność pogodzenia się z kresem wszystkiego, co nas otacza”.

Według Anny Podemskiej-Kałuży, w Polsce Len stał się lekturą szkolną ok. 1999 roku (dla klasy IV), co spowodowało wzrost popularności tej baśni wśród polskich czytelników.