Wydany władzom komunistycznej Jugosławii, stanął przed sądem, został uznany winnym wszystkich postawionych mu zarzutów i stracony w 1948 roku.
Bombardowanie Belgradu zostało szeroko przedstawione w serbskiej literaturze i filmie i jest uznawane za część martyrologii narodowej Serbów.
Tło Jugosłowiański zamach stanu
Po niemieckim Anschlussie Austrii w 1938 roku Jugosławia dzieliła granicę z III Rzeszą i znajdowała się pod coraz większą presją polityczną państw Osi, ponieważ większość jej sąsiadów po kolei dołączała do tego bloku. W kwietniu 1939 roku Jugosławia uzyskała drugą granicę z Włochami, gdy te dokonały inwazji na Albanię. Między wrześniem a listopadem 1940 roku Węgry przystąpiły do Paktu trzech, Włochy najechały Grecję, a Rumunia również dołączyła do Paktu. Od tego czasu Jugosławia była niemal otoczona przez państwa Osi lub ich państwa satelickie, a jej neutralne stanowisko wobec wojny znalazło się pod ogromną presją. 14 lutego 1941 roku Adolf Hitler zaprosił premiera Dragišę Cvetkovicia i ministra spraw zagranicznych Aleksandara Cincar-Markovicia do Berchtesgaden, gdzie poprosił, aby Jugosławia również przystąpiła do Paktu.