Był żonaty z Marią z Andrusiewiczów (1888–1943), z którą miał pięcioro dzieci: Zdzisława (ur. 1924), Kazimierę (ur. 1926), Józefa (ur. 1927), Marię Adaminę (ur. 1929) i Janusza (ur. 1933).
25 kwietnia 1940 cała rodzina została deportowana do Maromicy w ówczesnym rejonie oparińskim obwodu archangielskiego. W 1941, po amnestii, rodzina Kubiczów została przewieziona do wsi Tuietas w Kazachstanie. Kazimierz z synem Zdzisławem został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, a później ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Pozostała czwórka dzieci w 1946 została repatriowana do Krosna Odrzańskiego.
Kazimierz zmarł 10 września 1943 jako plutonowy 1 pułku rozpoznawczego i został pochowany na cmentarzu Newmarket.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3518 – 1921 Krzyż Niepodległości – 3 czerwca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów Polskich
Przypisy
Bibliografia