Amerykanie mieli nadzieję na utworzenie rządu przedstawicielskiego wspierającego amerykańską politykę w regionie, podczas gdy Związek Radziecki dążył do utworzenia kolejnego komunistycznego państwa przyjaznego ich interesom.
Okupacja Amerykańskie siły okupacyjne składały się z 45 000 żołnierzy z XXIV Korpusu. Pierwszymi siłami amerykańskimi, które przybyły do Korei, była mała wysunięta grupa, która wylądowała na lotnisku Kimpo w pobliżu Seulu 4 września 1945 roku. Inna mała grupa, składająca się z czternastu żołnierzy z 7 Dywizji Piechoty, wpłynęła do Inczonu 8 września, a główne lądowanie rozpoczęło się następnego dnia. Według Paula M. Edwardsa rząd Stanów Zjednoczonych nie był zbytnio zainteresowany Koreą i polegał w tym zakresie na gen. Douglasie MacArthurze, który dowodził siłami okupacyjnymi w Japonii, podejmując większość powojennych decyzji w tym kraju. MacArthur był jednak już „przeciążony” pracą, którą należało wykonać w Japonii, więc nakazał dowódcy operacji Blacklist Forty, gen. por. Johnowi R. Hodge’owi, utrzymanie „twardej” okupacji w Korei.