Życie w izolacji FUNAI po raz pierwszy stwierdziła istnienie Człowieka Dziury w 1996 r. Pracownicy tej agencji zauważyli, że okresowo przenosił on swoje siedlisko, w którym budował słomiane chaty. Polował na dziką zwierzynę, zbierał owoce i miód, a także sadził kukurydzę i maniok. Na przestrzeni lat FUNAI zidentyfikowało ponad 50 domostw, które sam zbudował. Jego przydomek pochodzi od głębokiej dziury, którą znajdowano w każdej opuszczonej przez niego chacie. Początkowo uważano, że otwory te służyły do łapania zwierząt lub do ukrywania się w nich, jednak niektórzy obserwatorzy spekulowali również, że mogły one mieć znaczenie religijne. Otwory były wąskie i miały ponad 1,8 m głębokości. W zrujnowanej wiosce odkrytej przez FUNAI w 1996 r. znaleziono 14 podobnych dziur wykonanych przez jego współplemieńców przed ich wymordowaniem.