Władysław Samek (ur. 30 maja 1907 w Borku Starym, zm. 1942 tamże) – polski pamiętnikarz, prozaik, dramaturg, publicysta.
Życiorys Pochodził z ubogiej chłopskiej rodziny i ukończył trzy klasy szkoły powszechnej w Borku Starym koło Rzeszowa. Miał talent literacki; pisał opowiadania, dramaty, a przede wszystkim pamiętnik, który zajął pierwsze miejsce w ogólnopolskim konkursie na pamiętniki wiejskie zorganizowanym przez Państwowy Instytut Kultury Wsi i został opublikowany w 1938. Współpracował z socjologiem Józefem Chałasińskim, prowadząc badania nad topografią społeczną swojej wsi. Miał też talent plastyczny. Był także społecznikiem: organizował odczyty o tematyce kulturalnej; z jego inicjatywy powstał komitet budowy domu ludowego w Borku Starym; organizował przedstawienia teatralne dla społeczności swojej wsi współpracując z lwowskim Związkiem Teatrów i Chórów Ludowych (skąd wypożyczano mu stroje i dekoracje). Swoje teksty publikował w miesięczniku „Róża Duchowna” oraz w tygodniku „Piast”. W czasie II wojny światowej w jego domu odbywały się spotkania ruchu oporu.