Lachy Szczyrzyckie (Szczyrzycanie) – grupa etnograficzna ludności polskiej obejmująca tereny sięgające na północy do skraja Pogórza Wiśnickiego, a na południu podnóży północnych stoków Beskidu Wyspowego. Centrum regionu znajduje się w dolinie rzeki Stradomki. Region leży na styku trzech powiatów: myślenickiego, bocheńskiego i limanowskiegoZ. Szewczyk, Strój Lachów Szczyrzyckich, "Atlas Polskich Strojów Ludowych", cz. V, Małopolska, z. 16, Kraków 2007..
Zamieszkiwane tereny mały|Dziewczyna z Wilkowiska w stroju odświętnym (fot. Leopold Węgrzynowicz, 1915) Szczyrzycanie od północy graniczą ze wsiami na południowym skraju Krakowiaków Zachodnich. Granicznymi wsiami Lachów Szczyrzyckich są: Dąbie, Zegartowice, Sawa, Kawec, Żerosławice, Krasne-Lasocice. Granicę wschodnią wyznaczają miejscowości: Słupia, Szyk, Kostrza, Wilkowisko. Od południa graniczą z Lachami Limanowskimi, Lachami od Dobrej i Zagórzanami. Na granicy zachodniej leżą wsie: Wola Skrzydlańska, Przenosza, PogórzanyM. Brylak-Załuska, Lachy Szczyrzyckie, w: Krakowiacy, Lachy, Górale. Stroje wsi małopolskiej. Lachy Limanowskie, Lachy Szczyrzyckie, t. IV, Nowy Sącz 2020..