Związek Kobiet Żydowskich w Polsce (Jidiszer Frojen-Farband in Pojln – IFO) – kobieca organizacja społeczności żydowskiej w Polsce działająca w latach 1919–1939.
W 1919 r. zorganizowany został Związek Kobiet ŻydowskichSandra Tomczak, Aktywność polityczna kobiet żydowskich w województwie warszawskim i mieście stołecznym Warszawie w latach 1918-1939, Bydgoszcz 2023 [maszynopis pracy doktorskiej udostępnionej w Internecie], s. 186. Jego geneza nie jest znana, prawdopodobnie uformował się w konsekwencji wyborów parlamentarnych i samorządowych, mających miejsce na początku tego roku. Możliwe jednak że swoją działalność rozwinął przy okazji protestów kobiet w sprawie organizowania i dystrybucji pomocy dla osób pozbawionych dochodu w związku ze wstrzymaniem transferów pieniężnych między Polską a Stanami Zjednoczonymi. Związek Kobiet Żydowskich był w tym czasie jedyną organizacją tego typu w świecie żydowskim wyraźnie posiadającą ambicje kształtowania rzeczywistości politycznej. Jego założycielkami były działaczki syjonistyczne, a zarazem przywódczynie żydowskiego ruchu feministycznego w Polsce. Organem tego środowiska był miesięcznik o charakterze syjonistycznym „Frojen Sztim” (pol. Kobiecy Głos) ukazujący się w Warszawie od 1925 r.Joanna Lisek, Dyskurs feministyczny w kobiecej prasie jidisz w Polsce, "Pamiętnik Literacki" t.