Na równi z Na zachodzie bez zmian był jednak pod względem użycia środków artystycznego wyrazu i ogólnego przesłania antywojennego, inspiracją do późniejszych arcydzieł tego gatunku. Ostatni kadr filmu z niemieckojęzycznym napisem "Ende" i znakiem zapytania uznaje się za proroczy w świetle późniejszych wydarzeń.
Odbiór Film miał swoją krajową premierę 23 maja 1930 roku w Berlinie. Berliński korespondent The New York Timesa nazwał go „najbardziej wyrazistym argumentem przeciwko wojnie, jaki kiedykolwiek wymyślono". W momencie premiery film został okrzyknięty pierwszym niemieckim filmem dźwiękowym traktującym o wojnie, a także pierwszym niemieckim filmem antywojennym przedstawiającym życie w okopach. Krytycy chwalili zdjęcia, montaż i dźwięk. Pomimo że stanowił swoistą konkurencję dla swojego amerykańskiego odpowiednika, film zyskał przychylne opinie amerykańskich krytyków.
Po latach od premiery krytycy uważali, że w obraz Pabsta nic nie stracił na swojej aktualności – "uderzająco szczery, film wojenny, bez patriotycznych heroizmów ani moralizatorstwa. Po prostu pokazuje horror wojny z różnych stron, aby dostarczyć silne przesłanie antywojenne", "urzekający, prawdziwie ludzki dramat".