Włosi włączyli Czetników do Ochotniczej Milicji Antykomunistycznej, aby walczyć z oporem Titoistów, ale wywołali bardzo silne napięcia z reżimem ustaszów.
Sam Mussolini zaproponował przyłączenie obszaru przybrzeżnego Chorwacji pod włoską odpowiedzialnością wojskową, który znajdował się pomiędzy Gubernatorstwem Dalmacji a obszarem pod niemiecką odpowiedzialnością wojskową Chorwacji, do Królestwa Włoch latem 1942 r., w celu usunięcie ustaszy z obszarów Włoch.
Epilog Po upadku Mussoliniego podjął decyzję o rozwiązaniu gubernatora Dalmacji dekretem z dnia 19 sierpnia 1943 r., który stanowił, że jego uprawnienia w odpowiednich obszarach kompetencji przejęli trzej prefekci prowincji. Świadomość rychłego zaakceptowania kapitulacji Włoch budzi wątpliwości, czy celem rządu była normalizacja terytorium poprzez przywrócenie go do normalnej administracji lokalnej: raczej w przepisie przebija się świadomość nieuniknionej utraty Dalmacji kilka lata później tygodnie.
W rzeczywistości tego samego dnia, w którym opublikowano dekret w , czyli 9 września, włoska część Dalmacji została zajęta przez armię niemiecką i przyłączona, z wyjątkiem Zadaru, do Niepodległego Państwa Chorwackiego, które ogłosiło z 1941 r. Zamiast tego obszar Kotoru stał się niemieckim gubernatorstwem wojskowym ze względu na swoje strategiczne położenie.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Królestwo Jugosławii Kategoria:Włochy w XX wieku