Ludmila Brožová-Polednová (ur. jako Ludmila Biedermannová, ur. 20 grudnia 1921 w Pradze, zm. 15 stycznia 2015) – czeska prawniczka, prokurator w procesach politycznych w Czechosłowacji, oskarżyciel w procesie Milady Horákovej.
Życiorys Od lipca 1940 roku pracowała jako sekretarka w praskiej kancelarii prawnej. Od października 1946 była maszynistką w sekretariacie Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Czechosłowacji.
W 1948 roku była studentką jednorocznej szkoły Právnická škola pracujících. W 1950 roku zmieniła nazwisko na Brožová, w kwietniu tego samego roku została mianowana prokuratorem w Prokuraturze Generalnej. W maju i czerwcu 1950 roku była oskarżycielem podczas procesu Milady Horákovej. Od stycznia 1952 roku pracowała jako prokurator w Rokycanach, w grudniu tego samego roku uzyskała stopień doktora praw na Uniwersytecie Karola. W styczniu 1953 roku została prokuratorem w Pilźnie, jej specjalizacją było zwalczanie „działalności kontrrewolucyjnej”, w 1964 roku na własną prośbę została przeniesiona do pionu zwalczającego przestępczość wśród nieletnich. Brała udział w śledztwie w sprawie tzw. cudu čihostskiego.
Podczas Praskiej Wiosny jej działalność podczas stalinowskich procesów politycznych stała się obiektem śledztwa.