Zając wełnistyNazwa polska za: (Lepus oiostolus) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych (Leporidae), występujący na Wyżynie Tybetańskiej.
Taksonomia W 1840 roku brytyjski przyrodnik i etnolog Brian Houghton Hodgson po raz pierwszy opisał zająca wełnistego, nadając mu nazwę Lepus oïostolus, w czasopiśmie naukowym „Journal of the Asiatic Society of Bengal”. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „śnieżny region Himalajów, a może także Tybet”, ograniczone w 1964 roku do południowego Tybetu w Chińskiej Republice Ludowej. Holotyp znajduje się w zbiorach Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Dwa lata później Hodgson opisał kolejny takson Lepus pallipes, który brytyjski przyrodnik William Thomas Blanford w 1898 roku określił jako dorosłą formę zająca wełnistego. Obecnie oba taksony są synonimami. Radziecki teriolog w 1964 roku umieścił gatunek w podrodzaju Tarimolagus, zaś rosyjski paleontolog w 1998 roku w podrodzaju Eulagos.
Podgatunek przewalskii wcześniej był uznawany za podgatunek zająca stepowego. Morfologicznie dzieli kilka cech z zającem pustynnym.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 400–580 mm, długość ogona 65–126 mm, długość ucha 105–115 mm, długość tylnej stopy 102–140 mm, masa ciała 2–4,25 kg. Samice są nieco większe i cięższe od samców.