Ekologia Siedlisko Typowym siedliskiem zająca wełnistego są wysokogórskie tereny trawiaste różnego typu: łąki alpejskie, łąki zaroślowe i zimne regiony pustynne, ale występuje także w górskich lasach iglastych lub mieszanych. Kryje się w norach świstaków i szuka schronienia wśród skał. Zazwyczaj unika gęstych zarośli. Zakres wysokości wynosi od 2500 do 5400 metrów nad poziomem morza.
Tryb życia Zając wełnisty to zwierzę płochliwe i zazwyczaj samotne. Choć bywa aktywny w ciągu dnia, to przeważnie prowadzi nocny tryb życia. Poszczególne osobniki regularnie wracają nocą na te same żerowiska. W ciągu dnia czasami odpoczywa na słońcu w osłoniętym miejscu. Żeruje głównie na trawach i roślinach zielnych, ale zjada również liście i łodygi małych krzewów.
Rozród Sezon rozrodczy rozpoczyna się w kwietniu i trwa do lipca. Dwa mioty rodzą się co roku, przy czym w każdym miocie rodzi się od jednego do dwóch młodych.
Zależności międzygatunkowe Zając wełnisty może być żywicielem pośrednim bąblowca wielojamowego.