Antoine Chavasse (ur. 3 maja 1909 w Les Échelles, zm. 19 lub 20 grudnia 2005) – francuski duchowny (prezbiter, kanonik), liturgista.
Życiorys Święcenia prezbiteratu przyjął w r. 1932 lub 1934. Doktorat z teologii uzyskał w w r. 1938 na podstawie rozprawy na temat namaszczenia chorych w Kościele łacińskim od III do XI wieku. W latach 1938–1956 był profesorem tej uczelni. W roku 1956 przeniósł się na Uniwersytet w Strasbourgu, gdzie w r. 1958 na podstawie rozprawy o sakramentarzu gelazjańskim uzyskał habilitację z teologii i gdzie pracował do r. 1983 lub 1986.
Osiągnięcia naukowe
Znaczenie w historii nauki Antoine Chavasse był jednym z czołowych liturgistów francuskich, erudytą, traktowanym jako autorytet w swojej dziedzinie. Zajmował się głównie wczesną historią liturgii rzymskiej. Wśród jego odkryć można wymienić rozróżnienie dwóch form liturgii rzymskiej we wczesnym średniowieczu: stacyjnej (której przewodniczył papież) i parafialnej (której przewodniczyli prezbiterzy). Ponadto wykazał, że tradycyjne nazwy sakramentarzy rzymskich (Sacramentarium Leonianum, Gelasianum, Hadrianum) nie odpowiadają rzeczywistości historycznej. Przygotował też wydanie krytyczne traktatów Leona Wielkiego.