Od spodu jest bladożółta z dymnym do żółtego szerokim paskiem zaczynającym się od bruzdy epigastrycznej i kończącym przed kądziołkami. Na przedniej krawędzi opistosomy obecne jest wcięcie porośnięte zakrzywionymi, białymi szczecinkami pierzastymi. Występują trzy pary końcowo umieszczonych kądziołków przędnych otoczonych kępkami długich, białych szczecinek nitkowatych.
Nogogłaszczki samca cechują się podługowatym, rzadko okrągławym tegulum, zapętlonym przewodem nasiennym i osadzonym na tegulum środkowo-przednio lub przednio-bocznie embolusem o prostym do hakowatego wierzchołku. Samica ma płytkę płciową z przegrodą środkową odgraniczoną zesklerotyzowanymi kanałami kopulacyjnymi, które zwężają się ku bokom. Występują dwie spermateki o kształcie zaokrąglonym z przodu, a z tyłu opadającym lub tworzącym przedłużenia. Dwa zewnętrznie umieszczone gruczoły spermatekalne dysponują długimi przewodami.
Ekologia i występowanie Pająki te przebywają najczęściej na łodygach wysokich traw, roślin zielnych i na krzewach. W spoczynku rozprostowują odnóża pierwszej i drugiej pary wzdłuż osi długiej rośliny ku przodowi, a czwartej pary ku tyłowi, natomiast krótkie odnóża pary trzeciej służą do chwytania się rośliny. Zaniepokojone potrafią się gwałtownie podrywać i szybko biegają wzdłuż łodygi.