Historia Żydów w Trzciance – historia społeczności żydowskiej zamieszkującej Trzciankę (województwo wielkopolskie) i okolice.
Historia
I Rzeczpospolita thumb|240px|Synagoga w Trzciance (zdjęcie z końca XIX w.) thumb|240px|Wnętrze synagogi thumb|240px|Dom handlowy Levy'ego na narożniku ulic Dworcowej i Lipowej w okresie międzywojennym Być może pierwsze żydowskie rodziny przybyły do osad poprzedzających Trzciankę, czyli wsi Rozdrożka (po XIII wieku), a potem do Trzcianej Łąki (od XVI wieku), ale nie ma na to bezpośrednich dowodów (A. Heppner i J. Herzberg w swojej pracy Schoenlanke podają, że mogło to nastąpić dopiero około 1730). Pierwsza, zorganizowana gmina żydowska powstała tu w 1734, po nadaniu praw miejskich Trzciance (1731). Stanisław Poniatowski, właściciel miasta, rękami swego komisarza, Piotra Zandrowicza, nadał 17 października 1739 pierwsze przywileje dla Żydów. Kolejni właściciele, Józef i Antoni Lasoccy w 1756 nadali grupowy przywilej dla społeczności żydowskiej, a niektórych przedsiębiorców wyróżnili dodatkowymi prawamiStefan Galuba, Żydzi w Trzciance, w: Kronika Ziemi Trzcianeckiej, Muzeum Ziemi Nadnoteckiej im. Wiktora Stachowiaka, Trzcianka, nr 3/1997, s. 29-45.