Porcelana Wegely’ego charakteryzowała się dużym podobieństwem do porcelany z Höchst, co nie powinno dziwić, gdyż wielu pracowników było zatrudnionych w obu manufakturach. W czasie wojny siedmioletniej Fryderyk II zajął Miśnię i sprawował kontrolę nad tamtejszą wytwórnią porcelany. Jednym z rezultatów tych wydarzeń był przepływ pracowników z Miśni do Berlina i porcelana Gotzkowsky’ego pozostaje pod wyraźnym wpływem miśnieńskim. Jednym z dawnych pracowników Miśni, który w 1761 przybył do Berlina był Friedrich Elias Meyer, uczeń Kändlera, który został mistrzem modelarskim nowej manufaktury. Do Meyera dołączyli trzej miśnieńscy malarze, Karl Wilhelm Böhme, Johann Balthasar Borrmann oraz Jakob Christian Klipfel, którzy stali się głównymi malarzami wytwórni.
Okres Fryderyka II thumb|Miska z serwisu wrocławskiego, 1767–1768. Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|Chinka z papugą wg modelu Friedricha Eliasa Meyera, ok. 1768. Kunstgewerbemuseum Fryderyk II osobiście zarządzał wytwórnią, która stanowiła jego prywatną własność, zaś żeby zwiększyć jej dochody uciekał się do różnych wątpliwych praktyk, takich jak zmuszanie klubów loteryjnych do pobierania rocznej porcelany wartości sześciu tysięcy talarów czy nakaz zakupu porcelany wartości co najmniej trzystu talarów przez wstępujących w związki małżeńskie Żydów.