Od 1975 do 1981 był wicedyrektorem Instytutu Przyrodniczych Podstaw Produkcji Roślinnej oraz kierownika Zakładu Fizjologii Roślin. W latach 1981–1987 był dziekanem Wydziału Ogrodniczego, a od 1991 do 1996 prorektorem do spraw nauki. W latach 1989–1991 był delegatem Akademii Rolniczej w Poznaniu do Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Uczestniczył w pracach Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, gdzie m.in. był przewodniczącym Komisji Nauk Rolniczych. Pozostawał członkiem Komitetu Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin PAN, rady redakcyjnej czasopisma Acta Agrobotanica, jak również Instytutu Dendrologii PAN w Kórniku. W 1999 przeszedł na emeryturę.
Zainteresowania naukowe Do jego głównych zainteresowań naukowych należała fizjologia reagowania i odporności roślin na czynniki stresowe (m.in. patogeny grzybowe, czy susze), co było tematyką pionierską w skali krajowej i doprowadziło do uformowania się grupy naukowców zainteresowanych tymi zagadnieniami. Był autorem, bądź współautorem 98 opublikowanych opracowań naukowych, w tym sześćdziesięciu rozpraw.