Dwa z nich: Dom Duży i Dom Mniejszy usytuowane naprzeciwko siebie były jednotraktowe i trójdzielne. Bramę wjazdową poprzedzało samborze z mostem zwodzonym nad fosą. Most opierał się na filarach częściowo drewnianych i murowanych. W 1435 roku zamek został wykupiony z zastawu przez księcia Władysława I Płockiego od Bolesława IV. Zamek został odnowiony około 1490 r. W 1495 roku po śmierci Janusza II ziemia wiska wraz z księstwem płockim wraz z zamkiem została inkorporowana do Korony przez króla Jana Olbrachta, jednak jego następca Zygmunt I Stary udzielił w 1507 roku upoważnienia księżnej Annie i jej synom Stanisławowi i Januszowi na wykup zamku i ziemi wiskiej od starosty Jakuba Glinki, a po jego śmierci od jego następcy Jakuba Kościeleckiego. Do wykupu przez Annę zamku i Wizny doszło w 1512 roku za 6 tys. florenów. W latach 1517–1526 w Wiźnie odbyły się 4 zjazdy mazowieckie. W 1526 roku ziemia wiska wraz z zamkiem została ponownie włączona do Korony Polskiej. Zamek stał się ośrodkiem starostwa grodowego, stolicą ziemi i powiatu oraz miejscem sądów i sejmików ziemi wiskiej. Lustracja z 1565 r., oraz inwentarz starostwa wiskiego z 1572 wskazują na słaby stan zachowania zamku zamieszkanego tylko przez podstarościego, burgrabię, kapelana, wrotnego, kucharza oraz 8 innych sług.