W odległości około 1 km na północ od warowni odnaleziono groblę przecinającą starorzecza, której towarzyszyły pozostałości wzmacniających ją paliMaciej Karczewski, Dzieje zasiedlania Kotliny Biebrzańskiej w epoce żelaza [w:] Białostockie Teki Historyczne, Tom V/2007, s. 19-21. Odwierty wykazały, że naturalną fosę otaczającą grodzisko od północy, zachodu i południa pierwotnie wypełniała woda.
Badania archeologiczne Pierwsze rozpoznanie obiektu prowadzili w XIX w. Ludwik de Fleury i Zygmunt Gloger. Badania Kazimierza Janiszowskiego i Jerzego Guli z PP PKZ Warszawa w latach 1967–1971 przeprowadzono w północnej części majdanu oraz na wale północnym.
Ochrona konserwatorska Grodzisko z otaczającymi go obniżeniami podlega ochronie konserwatorskiej na podstawie wpisów do rejestru zabytków województwa białostockiego:
z dnia 09.02.1951 r., nr rej. 9; z dnia 26.11.1956 r., nr rej. 75, wpis obszarowy obejmujący część obszaru miasta z grodziskiem; z dnia 19.11.1973 r., nr rej. 192/3/A. wraz z cmentarzem parafialnym grodzisko zostało ponownie wpisane do rejestru dnia