W roku 1950 został pierwszym rektorem nowo utworzonej uczelni – Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Bratysławie. Funkcję tę pełnił do 1952 roku. W tym okresie zaniedbał malarstwa, ponieważ skupiał się na funkcji na uczelni. Później pozostał na uczelni jako nauczyciel akademicki, w międzyczasie tworzył i angażował się aktywistycznie w inicjatywy związane ze sztuką.
W 1963 roku otrzymał tytuł zasłużonego artysty (sk. Zaslúžilý umelec).
Zmarł 4 lutego 1968 roku w Bratysławie. Śmierć nastąpiła po krótkiej chorobie, której objawy bagatelizował – przyszedł go szkoły w gorączką, aby wziąć udział w ocenie egzaminów wstępnych. W tym samym roku pośmiertnie otrzymał tytuł artysty narodowego.
Twórczość W wyniku bombardowania Senicy pod koniec wojny około trzystu jego obrazów uległo zniszczeniu lub zaginięciu. Część obrazów została używana do zasłaniania rozbitych okien. Z tego okresu w zbiorach Galerii Záhorskiej zachowała się jedynie akwarela Sotina.
Obraz Mladá partizánka na stráži pod Rozsutcom (1954) przedstawiający zdeterminowaną kobietę z bronią gotową bronić swojego kraju stanowi doskonały przykład sztuki słowackiego realizmu socjalistycznego.