SMS Friedrich Carl – niemiecki krążownik pancerny (klasyfikowany jako wielki krążownik – niem. Großer Kreuzer) z początku XX wieku, jedna z dwóch zbudowanych jednostek typu Prinz Adalbert. Okręt miał wyporność pełną 9875 ton i osiągał prędkość ponad 20 węzłów, główne uzbrojenie stanowiły cztery działa o kalibrze 21 cm umieszczone w dwóch wieżach i 10 dział kalibru 15 cm.
Krążownik został zwodowany 21 czerwca 1902 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, a 12 grudnia 1903 roku wcielono go do służby w Kaiserliche Marine. Jego patronem był książę Prus Fryderyk Karol. Jednostka służyła w Heimatflotte i w Hochseeflotte, biorąc udział w I wojnie światowej. Okręt zatonął 17 listopada 1914 roku w pobliżu Kłajpedy po wejściu na minę.
Projekt i budowa Objęcie tronu Cesarstwa Niemieckiego przez Wilhelma II w 1888 roku spowodowało początek rozbudowy floty wojennej, niezbędnej do zdobycia i utrzymania zamorskich posiadłości. Opierając się na założeniach francuskiej doktryny Jeune École, Minister Marynarki, admirał (niem. Admiral) przekonał cesarza Wilhelma II o konieczności budowy silnie uzbrojonych i mających duży zasięg krążowników kolonialnych.