Na glukozowym agarze Sabouraud, agarze brzeczkowym i podłożu syntetycznym Geotrichum candidum tworzy szybko rosnącą kolonię, która może osiągnąć średnicę 5–6 cm po 5 dniach. Anamorfa Strzępki często z rozgałęzieniami di- lub trichotomicznymi; główne gałęzie o szerokości 7–12 µm, ściany mocne, z dużo węższymi (2,5–4,0 µm) gałęziami bocznymi wyrastającymi pod kątem ostrym lub prawie prostym. Boczne gałęzie szybko rozdzielają się na krótkie, cylindryczne komórki, które lekko pęcznieją, ostatecznie mierząc około 5–17 × 4–6 µm. Chlamydospory kuliste, pojedyncze, powstające na niezróżnicowanych strzępkach. Czasami na bocznych strzępkach tworzą się blastokonidia. Teleomorfa Worki półszkliste, kuliste lub prawie kuliste, 6–9 × 7–10 µm, zawierające jedną, rzadko dwie askospory. Askospory są szeroko elipsoidalne, 6–9 × 7–10 µm, blado żółtawobrązowe, z gładką ścianą wewnętrzną i kolczastą ścianą zewnętrzną (kolce o długości do 1 µm) i nieregularną ścianą zewnętrzną, często ze szklistymi bruzdami równikowymi. Gatunek heterotaliczny. Przegrody są perforowane przez mikrospory, ułożone w strukturę pierścieniową.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Geotrichum candidum · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.