płk Hans Jürgen von Arnim, ale feldmarszałek Albert Kesselring i niemieckie Oberbefehlshaber Süd (OB Süd, naczelne dowództwo południa) opowiadali się za feldmarszałkiem Erwinem Rommlem, który 23 lutego został mianowany dowódcą Grupy Armii Afryka. Comando Supremo, włoskie dowództwo generalne, nakazało Rommlowi zakończenie ataku na Kasserine, mając na uwadze zgrupowanie alianckie w rejonie Tebessy, aby móc szybko przerzucić siły i przeprowadzić nową ofensywę przeciwko brytyjskiej 8 Armii (gen. Bernard Montgomery), gdy tylko ta zbliży się do linii Mareth od wschodu.
Wsie Gafsa, Metlaoui i Tozeur miały zostać utrzymane przez piechotę zmechanizowaną, podczas gdy większość grupy szturmowej miała powrócić do 1 Armii. 10 Dywizja Pancerna wycofała się z Thali wcześnie rano 23 lutego, a 21 Dywizja Pancerna zakończyła atak na Sbibę 24 lutego. Dywizje miały się przegrupować i dołączyć do włoskiej 1 Armii, gotowe do ataku na początku marca, ruchy miały być objęte drobnymi operacjami na froncie 5 Armii Pancernej. 24 lutego Arnim poleciał do Rzymu bez konsultacji z Rommlem i opowiadał się za ofensywą na Béję, będąc przekonanym, że brytyjska 1 Armia (gen. Kenneth Anderson) wysłała posiłki na południe z frontu północnego, aby uratować Sbibę i Thalę. Arnim uzyskał zgodę Kesselringa na atak na szerokim froncie przeciwko sektorowi V Korpusu (gen.