kompania Commando, wspierane przez 70 Pułk Polowy i 5 Pułk Średni Royal Artillery, ruszyły aby odeprzeć niemieckie natarcie, ale brakowało im wsparcia powietrznego i amunicji artyleryjskiej, po wzięciu udziału w wyczerpującej bitwie na przełęczy Kasserine. Do 1 marca Brytyjczycy prowadzili kosztowne, ale udane kontrataki, które opóźniły postępy Osi.
Natomiast 2 marca kontratak Lekkiej Piechoty Durham okazał się kosztowną porażką, a batalion musiał wycofać się na zalesiony teren za Sedjenane; jednocześnie tego i następnego dnia zostało odpartych więcej niemieckich ataków na Sedjenane. Kontratak batalionu Pułku Lincolnshire, Lekkiej Piechoty Durham i czołgów Churchill z North Irish Horse odepchnął Niemców po zażartej walce. Pozycja Brytyjczyków stała się jednak nie do utrzymania z powodu wycofania się Francuzów dalej na zachód w rejonie Medjez, gdy wojska Osi zajęły wzniesienie dominujące nad miastem. Francuski dowódca myślał, że jego pozycja jest oskrzydlana i nakazał wycofanie się. Niemiecka penetracja w kierunku Béja i Medjez wraz z odwrotem Francuzów zaskoczyła 139 Brygadę Piechoty w wyłomie, a dwie kompanie Sherwood Foresters zostały zaatakowane. 4 marca Brytyjczycy wycofali się 24 km z Sedjenane w kierunku Djebel Abiod, aby ustabilizować front.