verrucosum daje słabo zasadowy wynik (słabo fioletowy) i klaruje suchą masę mleka o charakterystycznej aureoli na obrzeżach. Negatywne wyniki uzyskuje się w przypadku testu ureazowego, testu perforacji włosów i agaru z kwasami kazamino-erytrytolowymi i albuminą. W połączeniu z badaniami fizjologicznymi jako kryterium należy przyjąć także kontakt z bydłem ze względu na zoofilny i zawodowy charakter choroby.
Chorobotwórczość Trichophyton verrucosum występuje na całym świecie, najczęściej jednak w Europie Południowej i na Bliskim Wschodzie. Występuje głównie u bydła, ale jest także częstą przyczyną grzybicy u osłów, psów, kóz, owiec i koni.
Zakażenie ludzi ma w dużej mierze charakter odzwierzęcy i może być przenoszone przez bezpośredni kontakt lub ukąszenia, ale odnotowano również przypadki zakażenia nabytego w laboratorium i ukłucia igłą podczas szczepienia. Kontakt z kocami dla koni i stanowiskami dla bydła może również powodować infekcję, a T. verrucosum został również wyizolowany z much, chociaż nie wiadomo, czy muchy mogą służyć jako wektory przenoszenia.