W trakcie działalności przyczyniła się do rozwoju i unowocześnienia polskiej transfuzjologii. Między innymi była inicjatorką wdrożenia nieinwazyjnej metody wykrywania i oceny nasilenia czerwonokrwinkowego i płytkowego, serologicznego konfliktu matczyno-płodowego. Zainicjowała wdrożenie molekularnych metod diagnostyki wirusologicznej krwiodawców, a także molekularnych metod oznaczania grup krwi układu AB0 i Rh. Wdrożyła molekularne metody genotypowania HLA w doborach dawców szpiku w Polsce. Utworzyła rejestr polskich krwiodawców z oznaczonymi antygenami krwinek płytkowych. Przedstawiła dziesiątki wykładów i prezentacji naukowych oraz edukacyjnych podczas krajowych i międzynarodowych kongresów i konferencji naukowych. W zakresie organizacji służby krwi doprowadziła do zmiany struktury Instytutu Hematologii i Transfuzjologii poprzez wydzielenie w 2008 roku z Zakładu Immunologii Hematologicznej i Transfuzjologicznej kilku specjalistycznych samodzielnych jednostek takich, jak Zakład Wirusologii, Zakład Immunogenetyki czy Ośrodek Dawców Szpiku. Była organizatorką wielu konferencji naukowych i kursów edukacyjnych dla lekarzy i diagnostów w zakresie transfuzjologii, immunohematologii, badania i zapobiegania przenoszeniu chorób wirusowych drogą krwi.