Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię – powieść kryminalna Krzysztofa Kąkolewskiego, po raz pierwszy wydana w 1969 r. przez Wydawnictwo Iskry.
Geneza powieści Zbrodniarza, który ukradł zbrodnię Krzysztof Kąkolewski napisał na konkurs na powieść kryminalną, ogłoszony w 1967 r. przez Wydawnictwo Iskry i Komendę Główną Milicji Obywatelskiej. Powieść była drukowana najpierw w odcinkach w tygodniku „Świat” (numery 8–25 z 1968 r.), wydanie książkowe ukazało się nakładem Iskier w serii „Klub Srebrnego Klucza” z datą 1969 r. (właściwie 1968). Według Alicji HelmanAlicja Helman, Filmy kryminalne,Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, s. 211. powieść była inspirowana prawdziwymi zdarzeniami, pisarz zastrzegł jednak w książce, że „wszystkie przedstawione w powieści zdarzenia, choć mogą być podobne do autentycznych, są zmyślone, a osoby występujące są postaciami fikcyjnymi”.
Treść Powieść jest stylizowana na zbiór autentycznych materiałów (pism, sprawozdań, zeznań, fragmentów dziennika głównego bohatera itp.) dokumentujących dwa pozornie niezwiązane z sobą zdarzenia w Warszawie końca lat 60. – kradzież dziennego utargu 400 tys. zł ze sklepu monopolowego i zagadkową śmierć Ewy Salm.