1 pułk artylerii ciężkiej (1 pac) – oddział artylerii ciężkiej Polskich Sił Zbrojnych.
1 pułk artylerii ciężkiej był organicznym oddziałem I Korpusu Polskiego rozmieszczonego w Wielkiej Brytanii.
Organizacja formowanie i zmiany organizacyjne Na podstawie wojskowej umowy polsko brytyjskiej zawartej w Londynie 5 sierpnia 1940, zalegalizowanej 22 sierpnia 1940 ustawą „Allied Forces Act” w załączniku 2 umowy ustalono zasady organizacji Wojsk Lądowych na terenie Wielkiej Brytanii i Bliskim Wschodzie. W myśl umowy Sztab Naczelnego Wodza we wrześniu 1940 przedstawił koncepcję organizacji korpusu na terenie Wielkiej Brytanii na podstawie doświadczeń lat 1939 i 1940. Korpus miał być jednostką o stałym składzie w odróżnieniu od korpusów brytyjskich. Wśród siedmiu jednostek szczebla korpuśnego mających wspomóc efektywność działań piechoty, przewidziano organizację dywizjonu artylerii ciężkiej. Dywizjon według założeń miał się składać z: dowództwa dywizjonu, dwóch baterii i kolumny amunicyjnej. Miał być jednostką całkowicie zmotoryzowaną. Na podstawie odprawy szefów oddziałów I, III i IV Sztabu NW przeprowadzonej w połowie września podjęto decyzję o dwóch fazach formowania oddziałów i służb I Korpusu Polskiego. Istotną przeszkodą był brak szeregowych do zaplanowanej organizacji jednostek i braki sprzętu i uzbrojenia.