Wkrótce po Nowym Roku 1 dywizjon artylerii ciężkiej otrzymał pierwszą partię ciężkich dział.
Wiosną 1941 dokonano rozbudowy 1 dywizjonu artylerii ciężkiej do stanu trzech baterii w składzie 12 ciężkich dział. Stanowiło to przygotowanie do rozwinięcia dotychczasowego dywizjonu w pułk. Rozkazem NW L.dz.2777/Tjn./Og.Org./41 przewidziano dostosowanie organizacji do brytyjskich etatów w związku z uzyskaniem większej ilości wyposażenia i uzbrojenia. W pierwszej fazie przewidziano reorganizację 1 Brygady Strzelców i 10 Brygady Kawalerii Pancernej oraz organizacji 16 Brygady Czołgów. W drugiej fazie opisano organizację i reorganizację jednostek szczebla korpusu. W ramach II fazy z dniem 12 listopada 1941 przeformowano 1 dywizjon artylerii ciężkiej z etatu 3 bateryjnego z 12 działami, w 1 pułk artylerii ciężkiej z dwoma dywizjonami artylerii ciężkiej z 16 działami. Stan etatowy 1 pac wynosił 57 oficerów i 529 szeregowych (bez czołówki naprawczej), stan ewidencyjny na 3 stycznia 1942 wynosił 54 oficerów i 586 szeregowych. Od maja 1943 prowadzone były rozmowy ze stroną brytyjską na temat zmian organizacyjnych związanych ze zmianą etatu 1 Dywizji Pancernej, polegającej na zwiększeniu jej stanu poprzez rozbudowę jednostek piechoty i jednostek artylerii, a zmniejszenie ilości oddziałów pancernych.