Zając białobokiNazwa polska za: (Lepus callotis) – gatunek ssaka z rodziny zającowatych (Lepidae). Występuje nielicznie na terenie Meksyku i na południowym zachodzie amerykańskiego stanu Nowy Meksyk. Jest narażony na wyginięcie.
Taksonomia W 1830 roku niemiecki herpetolog i ornitolog Johann Georg Wagler po raz pierwszy opisał zająca białobokiego, nadając mu nazwę Lepus callotis. Radziecki teriolog w 1964 roku umieścił gatunek w podrodzaju Proeulagus, zaś rosyjski paleontolog w 1998 roku w podrodzaju Eulagos. Rozpoznano dwa podgatunki.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 432–598 mm, długość ogona 47–90 mm, długość ucha 137–180 mm, długość tylnej stopy 113–145 mm; masa ciała 1,5–3,2 kg.
Zając białoboki jest średniej wielkości zającem, mniejszym od zająca szaraka, z charakterystycznymi białymi bokami i spodnią częścią poniżej linii środkowej. Futro zmienne;