„Wnioski Leszczyńskiego mają charakter wybitnie sceptyczny: filozofia jako narracja fundamentalna polega na wiecznych atakach na coś, z czym nie można wygrać. Tymczasem filozofowie nie chcą tego wniosku przyjąć do wiadomości i sprzedają innym baję o autonomii rozumu […]. Dla Leszczyńskiego tak zarysowany projekt to droga wiodąca do upadku. Człowiek nie jest w stanie sam siebie wyzwolić i nie pomoże mu w tym zadaniu ani broń wiedzy, ani filozofii. Ta druga […] prowadzi tylko do trudności, których sama nie tylko że nie potrafi rozwiązać, lecz nawet nie jest w stanie właściwie ich ująć. Innym ważnym wnioskiem pracy Leszczyńskiego jest zasada nieufności wobec skompromitowanego w hipotezie sceptycznej rozumu […]. Rozważanie hipotezy Zwodziciela uzmysławia, że światło naszego rozumu prowadzi wprost do demonów […]. Intuicja podpowiada, że i w sytuacji filozofa próbującego wybrnąć z sideł intelektu ratunek może przyjść wyłącznie ze strony tego, co radykalnie odmienne od świata, a więc, jak to określa filozofia – ze strony transcendencji”M. Dobrzeniecki, Deficyt zaufania do świata.Polska filozofia wobec współczesności, PIW, Warszawa 2024, s. 172–173..