Jerzy Marx (ur. 1 sierpnia 1896 w Pijach, zm. 6 lipca 1953 w Gdyni) – komandor podporucznik Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 sierpnia 1896 we wsi Pije, w ówczesnym powiecie kaniowskim guberni kijowskiej, w rodzinie Janusza i Janiny z domu Koziko. W 1914 ukończył siedmioklasową Szkołę Handlową w Humaniu i rozpoczął studia na Oddziale Handlowo-Technicznym Instytutu Handlowego w Kijowie. Od 2 lipca 1916 do 10 stycznia 1918 pełnił służbę w armii rosyjskiej. W międzyczasie (1917) został członkiem Związku Wojskowych Polaków w Charkowie. Następnie pracował w cukrowni Kłębówka w charakterze młodszego buchaltera.
17 stycznia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego, do 3 baterii artylerii konnej, która później weszła w skład 3 dywizjonu artylerii konnej. W 1920 został przeniesiony do 18 pułku artylerii polowej. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami jako młodszy oficer 3. baterii. Wyróżnił się 18 lipca 1920 w bitwie pod Chorupaniem, w trakcie której został ciężko ranny. Po wyleczeniu został przydzielony do baterii zapasowej 18 pap.