mały|240x240px|Pomnik w Wirach z tablicą pamiątkową (po lewej) Antoni Szyfter (ur. 24 marca 1896 w Stęszewie, zm. 19 marca 1942 w KL Auschwitz) – polski ziemianin, działacz niepodległościowy i społeczny, major piechoty rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Pawła, kupca i Stanisławy z domu Kopa, brat kapitana Pawła Szyftera. W 1913 ukończył gimnazjum w Rogoźnie. W następnych latach praktykował w Poznaniu w zawodzie kupca. Powołanie do armii pruskiej otrzymał w 1914. Walczył pod Verdun i na innych odcinkach frontu we Francji. W styczniu 1917 został mianowany podporucznikiem.
20 grudnia 1918 zdezerterował i 27 grudnia tego samego roku przybył do Poznania, gdzie zaciągnął się do wojsk powstańczych. Służył pod rozkazami pułkownika Andrzeja Kopy, m.in. walczył o Wolsztyn. W końcu stycznia 1919 przeniesiono go do 10. Pułku Strzelców Wielkopolskich, a następnie walczył też w szeregach 155. i 68. Pułku Piechoty. Był dwa razy ranny w walkach z bolszewikami w 1920, w tym 4 lipca w bitwie pod Dryhuczami.