Florence Moltrop Kelley (ur. 12 września 1859 w Filadelfii, zm. 17 lutego 1932 tamże) – amerykańska reformatorka społeczna, polityczka. Aktywnie działała przeciwko fabrykom wyzyskującym pracowników (ang. sweatshop) i na rzecz płacy minimalnej, ośmiogodzinnego dnia pracy oraz praw dzieci.
Życiorys
Młodość i edukacja Urodziła się jako córka Williama D. Kelleya i Caroline Bartram Bonsall. Jej ojciec był abolicjonistą, jednym z założycieli Partii Republikańskiej, sędzią i wieloletnim członkiem Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.
Na Kelley największy wpływ miał jej ojciec, co sama stwierdziła: „Zawdzięczam mu wszystko, czego kiedykolwiek byłem w stanie się nauczyć”. Przez wszystkie jej wczesne lata czytał jej książki, w których pojawiały się wątki o pracy dzieci. Nawet w wieku 10 lat ojciec uczył ją o swojej pracy.
W 1882 rozpoczęła naukę na Uniwersytecie Cornell, gdzie należała do Phi Beta Kappa Society. Napisała pracę magisterską na temat dzieci z ubogich rodzin. Temat został zainspirowany naukami jej ojca. Była jedną z pierwszych kobiet, które ukończyły Cornell.