Od 1899 do 1926 mieszkała w domu osiedlowym Henry Street w Nowym Jorku. Stamtąd pełniła funkcję Sekretarza Generalnego National Consumers League, która sprzeciwiała się wyzyskowi pracowników. Wykorzystała swoje kierownictwo do podniesienia świadomości społecznej i uchwalenia ustawodawstwa stanowego w celu ochrony pracowników, przede wszystkim kobiet i dzieci. Consumers' League ustanowiła Kodeks Norm, który służył do podnoszenia płac, skracania godzin pracy i wymagał minimalnej liczby urządzeń sanitarnych. Kelley wykorzystała NCL do zajęcia się własnymi politykami, takimi jak lokalne godziny pracy i płace kobiet, poprzez zbieranie danych i aktywizm. Kelley była również mentorką młodszych aktywistów, takich jak Mary van Kleeck, która krótko pracowała dla Consumers League.

Dzięki jej staraniom powstało 64 oddziałów Ligi Konsumentów. Często występowała jako przedstawicielka w kontaktach z ustawodawcami stanowymi i rozszerzała sieć NCL poprzez kluby kobiece. Aktywnie działała na rzecz ośmiogodzinnego dnia pracy. W 1907 zaangażowała się w sprawę Sądu Najwyższego Muller v.