thumb|240px|Hank Jones na Newport Jazz Festival 2005 Henry W. Jones, jr (ur. 31 lipca 1918 w Vicksburgu, zm. 16 maja 2010 w Nowym Jorku) – afroamerykański muzyk jazzowy, pianista, aranżer, kompozytor i bandlider. Uhonorowany Narodowym Medalem Sztuk i NEA Jazz Masters Award. Brat jazzmanów: Thada i Elvina.
Życiorys Urodził się na Południu Stanów Zjednoczonych, ale dorastał w Pontiac w stanie Michigan, gdzie jego ojciec, Henry senior, diakon w Kościele Baptystów, inspektor ds. drewna oraz bluesowy gitarzysta-amator, kupił trzykondygnacyjny, murowany dom. Był najstarszy z sześciorga rodzeństwa i już w dzieciństwie nazywano go „Hankiem”. Rodzina była bardzo muzykalna, ale blues i jazz, mimo młodzieńczych zainteresowań ojca, nie należały do ulubionych gatunków w domu. Jego matka, Olivia, śpiewała pieśni religijne i grała na fortepianie. Grały na nim również jego dwie siostry. Natomiast dwaj bracia tak jak on zostali muzykami jazzowymi: Thad – trębaczem, a Elvin – perkusistą. Od dzieciństwa pobierał lekcje klasycznej gry na fortepianie. Jak twierdził: „Nigdy nie ćwiczyłem z własnej woli, musieli mnie przymuszać”. Natomiast chętnie słuchał bluesa oraz nagrań pianistów jazzowych: Arta Tatuma, Fatsa Wallera, Duke’a Ellingtona, Earla Hinesa i Teddy’ego Wilsona.