Jan Wilczek (ur. 19 listopada 1916 w Poroninie, zm. 1 lutego 1987 w Warszawie) – polski działacz partyjny i państwowy, pisarz i scenarzysta, podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki (1952–1956).
Życiorys Syn farmaceuty Antoniego i Karoliny z Kochów. Po zdaniu matury w III Gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie od 1934 do 1937 studiował farmację na Uniwersytecie Jagiellońskim, zaliczając trzy lata studiów. W okresie okupacji zatrudniony w polsko-szwajcarskiej Fabryce Czekolady „Suchard” w Krakowie, gdzie przeszedł stanowiska od robotnika do urzędnika. W 1945 uruchomił tę fabrykę jako dyrektor.
W okresie II wojny światowej działał w konspiracyjnej Polskiej Partii Socjalistycznej. Od 1945 członek Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), następnie od 1948 w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Następnie pod koniec 1945 przeniesiony do Warszawy, gdzie był kolejno dyrektorem Państwowego Zjednoczenia Przemysłu Ziemniaczanego i szefem biura ekonomicznego w Centralnym Zarządzie Przemysłu Spożywczego. W 1947 inspektor produkcji w Wydziale Organizacyjnym Spółdzielni „Społem”. Pomiędzy styczniem 1948 a lutym 1949 wicedyrektor gabinetu ministra żeglugi. Od marca 1949 zatrudniony w Ministerstwie Kultury i Sztuki jako wicedyrektor departamentu i dyrektor generalny.