Józef Dubiel (ur. 23 września 1914 w Zabrzu, zm. 1994) – polski działacz partyjny i państwowy, prawnik i publicysta, prezydent Chorzowa (1945), poseł do Krajowej Rady Narodowej i na Sejm Ustawodawczy (1945–1949), podsekretarz stanu w Ministerstwie Ziem Odzyskanych (1947–1949).
Życiorys Syn Pawła, działacza politycznego i wiceprezydenta Chorzowa, oraz Marii z domu Broszkiewicz. Brat polityka Pawła juniora. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego (1938), w 1939 odbywał aplikację sądową w Sądzie Okręgowym w Katowicach. Podczas nauki należał do Związku Młodzieży Pracującej „Jedność” (1935–1936) i kierował uczelnianym Związkiem Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (1937/1938), w 1937 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Działał w Towarzystwie Uniwersytetu Robotniczego, publikował także w prasie lewicowej pod pseudonimem „Józef Lubojański”.
Od 1940 do 1941 więziony w obozach koncentracyjnych KL Dachau i Mathausen-Gusen wraz z ojcem i bratem. Na skutek zabiegów synowej Pawła seniora uwolniono Józefa i jego brata Pawła juniora, jednak ich ojciec zmarł w Dachau 5 sierpnia 1941. Od 1941 do 1942 był buchalterem w Warsztatach Samochodowych „Fumak”.