Architektura Kościół z plebanią zbudowane zostały na rzucie czworoboku o wymiarach 16 x 16 m. Mury są wykonane z betonu i pustaków ze żużlu. Sufit jest wykonany z betonu o grubości 20 cm, w którym zabetonowano kotwy, aby było do czego przymocować łaty, a do nich przymocowano blachę. Między łatami znajduje się ocieplenie z wełny mineralnej. Ogniomurki wykonane są z betonu, zbrojone, opierzone blachą miedzianą, na którą ściekają opady z dachu. Kościół nie ma tradycyjnych rynien. Tę funkcję pełnią grube łańcuchy, które zwisają od więźby dachowej do ziemi.
Zasadniczą rolę nośną konstrukcji dachowej pełni żebro kalenicowe: jest to zbrojona belka o wymiarach 24 m długości, 2,5 m wysokości, 0,5 m szerokości. Jest ono zespolone ze stropem betonem. Podczas budowy, aby tę belkę uzbroić, trzeba było poza kościołem zbudować specjalne do tego celu rusztowanie, ponieważ inaczej nie można było wsuwać drutów do środka. Było to uciążliwe, jak zresztą budowa całej konstrukcji dachowej.
Okna wstawiono w listopadzie 1986 roku (powierzchnia okien 90 m²). Wówczas też kościół był tynkowany. Szyby w oknach są potrójne: w środku paski kolorowego szkła, a po obu stronach szyby bezbarwne. Okna wykonał p. Szulc z Pszczyny.