O dobiciu kilkunastu wziętych do niewoli ciężko rannych powstańców, podczas zmagań o Oleszkę, którą w toku zaciętych walk 21 maja 1921 r. zajął 2. Batalion Freikorps Oberland pod dowództwem , wzmiankuje w swoich wspomnieniach kpt. Jan Keller.
Szczególne uwarunkowania społeczno-polityczne, osobiste doświadczenia i poglądy niemieckich uczestników walk przeciwko powstańcom śląskim wytworzyły szczególny, dominujący typ psychiczny w ich szeregach: kult siły, pogardzanie słabszymi, brutalny stosunek do pokonanych, stąd zbrodnie i nadużycia popełniane na jeńcach wojennych i ludności cywilnej. Większość tych najbardziej drastycznych obciąża bawarski korpus Oberland. Postawę Bawarczyków, znacząco odmienną od powstańców śląskich, bardzo krytycznie ocenił zakonnik Kolumban Sobota z klasztoru o. franciszkanów na Górze Św. Anny, zarzucając im, choć głównie katolikom, nieuszanowanie miejsca kultu, nieograniczone roszczenia i lekceważący stosunek do tubylców przy własnym przekonaniu o roli zbawców niemieckiego Śląska.
Według napisu na późniejszym pomniku Oberlandu na Górnym Śląsku zginęło 52 żołnierzy korpusu, nie jest jednak jasne, czy chodziło o liczbę ofiar w czasie samej bitwy o Górę Świętej Anny z 21 maja, czy o poległych we wszystkich walkach w regionie.