11 marca 1935 wojewoda śląski Michał Grażyński przyznał mu tytuł profesora.
W czasie II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu języka polskiego, języka angielskiego, łaciny i historii. Od 8 do 26 marca 1945 był tymczasowym dyrektorem Państwowego Gimnazjum i Liceum w Katowicach, a później nauczał tam języka polskiego i angielskiego równocześnie uczył w Miejskim Gimnazjum i Liceum Męskim im. M. Kopernika w Katowicach. Dzięki wsparciu Józefa Pietera i Stanisława Pigonia podjął pracę w Śląskim Instytucie Pedagogicznym i w Państwowej Szkole Pedagogicznej w Katowicach. Od 1 września 1947 pracował jako nauczyciel języka polskiego w Państwowym Liceum i Gimnazjum dla Dorosłych w Katowicach. W tym samym czasie kontynuował pracę naukową. We wrześniu 1949 poprosił kuratorium o przyznanie mu jednego dnia wolnego w tygodniu od zajęć dydaktycznych, gdyż pracował nad książką „Zagadnienie cywilizacji w twórczości Bolesława Prusa”. Wziął udział w Ogólnokrajowym Zjeździe Polonistów w Warszawie w dniach 8-12 maja 1950 roku.