Historia Zasada „najpierw kobiety i dzieci” została po raz pierwszy zastosowana podczas katastrofy brytyjskiego transportowca HMS Birkenhead u wybrzeży Republiki Południowej Afryki w lutym 1852 roku. Na okręcie nie było wystarczającej liczby łodzi ratunkowych, więc 26 kobiet i dzieci, które były pasażerami, jako pierwsze zostały wezwane do łodzi ratunkowych, podczas gdy większość z 480 żołnierzy utonęła lub została zjedzona przez rekiny. W Anglii nazwy Birkenhead Drill używano również później w odniesieniu do sytuacji, gdy marynarze i żołnierze czekali na okręcie, aż kobiety i dzieci wejdą do łodzi ratunkowych. Sformułowanie „najpierw kobiety i dzieci” pojawiło się po raz pierwszy w angielskiej powieści opublikowanej w 1860 roku.
Zasada stała się sławna po zatonięciu Titanica w kwietniu 1912 roku. Ponieważ liczba łodzi ratunkowych wystarczała tylko dla połowy pasażerów, kapitan transatlantyku Edward Smith nakazał w pierwszej kolejności ratować kobiety i dzieci.