Ostatni etap kampanii przyniósł ostateczne przełamanie japońskiego oporu. Nastąpił szybki postęp Australijczyków wzdłuż północnego wybrzeża półwyspu, którzy w styczniu 1944 roku zdobyli Sio. W tym samym czasie Amerykanie wylądowali w Saidorze. Następnie siły alianckie przeprowadziły operacje oczyszczające wokół Sio do końca marca, a w kwietniu został zdobyty Madang. Następnie nastąpił okres przestoju w północnej Nowej Gwinei trwający do lipca, kiedy siły amerykańskie starły się z Japończykami wokół rzeki Driniumor. Po tym nastąpiły dalsze walki w listopadzie 1944 roku, kiedy Australijczycy rozpoczęli nową kampanię o Aitape – Wewak.
Tło Geografia Półwysep Huon położony jest na północno-wschodnim wybrzeżu Nowej Gwinei i rozciąga się od miasta Lae na południu nad Zatoką Huon do Sio na północy wzdłuż Cieśniny Witiaz. Wzdłuż wybrzeża, między tymi dwoma punktami, teren przecinają liczne rzeki i strumienie. Najbardziej znane z nich to rzeki Song, Bumi i Mape. Te szlaki wodne płyną z górzystego wnętrza wyspy, które tworzy się przez połączenie pasma Rawlinson na południu z górami Cromwell na wschodzie. Spotykają się one w centrum półwyspu, tworząc masyw pasma Saruwaged, który łączy się z pasmem Finisterre dalej na zachód.